Ο ηθοποιός Γιώργος Καραμίχος διαχώρισε τη βαθιά πίστη και τη θρησκοληψία, καταδικάζοντας μεταξύ άλλων τον βανδαλισμό από βουλευτή της ακροδεξιάς Νίκης, στην... Εθνική Πινακοθήκη.
«Αυτό που συνέβη είναι ντροπιαστικό για την Εθνική Πινακοθήκη. Εκπρόσωπος του ελληνικού Κοινοβουλίου πηγαίνει και βανδαλίζει έργα τέχνης, και έχουμε αυτούς με τη μπουρδολογία να βγαίνουν και να λένε ‘ναι, αλλά…”. Όχι. Άλλο η πίστη, άλλο η θρησκεία και άλλο η θρησκοληψία.
Οι ίδιοι αποδέχονται την Παναγία ως γυμνή Παρθένο, ή να έχει γαλαζοπράσινα μάτια, αλλά δεν μπορούν να δεχτούν ότι —από όλα αυτά που συμβαίνουν— 2.000 χρόνια μετά τον ερχομό του Χριστού, έχουμε γεμίσει τοξικότητα.
Πια, η Παναγία και ο Χριστός έχουν κουραστεί να αναπνέουν την τοξική ενέργεια αυτών των ανθρώπων που επενδύουν στο μίσος και την τοξικότητα».
Μιλώντας για το πώς η κοινωνία επιλέγει τι να θυμάται, τι να συγκρίνει και πού να δείχνει «ευαισθησία» ο ίδιος τόνισε:
«Οι άνθρωποι που πραγματικά πιστεύουν, δεν πιστεύουν σε όλα αυτά. Δεν θα πάνε έξω από ιδρύματα να φωνάζουν ότι απειλούμαστε, ούτε θα στείλουν μηνύματα στο Instagram. Δεν θα στείλουν “αφήστε τους να πνιγούν γιατί είναι αλλόθρησκοι” στη θάλασσα.
Αυτό που στέλνουν είναι: “Πώς τολμάς και συγκρίνεις;” Το πρόβλημα είναι η σύγκριση. Μιλάμε για τα Τέμπη – “πού είναι το Μάτι;” Μιλάμε για το Μάτι – “πού είναι η Πύλος;” Μιλάμε για την Πύλο – “πώς τολμάς και τη συγκρίνεις με τους Έλληνες πρόσφυγες;”
Δεν συγκρίνω. Ιστορικά αποδεδειγμένο είναι. Αν διαβάσουν πώς υποδέχτηκαν οι Ελλαδίτες τους πρόσφυγες… Εκδιώχθηκαν. Δεν ήθελαν να φύγουν από τα σπίτια τους οι Πόντιοι και οι άνθρωποι από τη Σμύρνη.
Και το πώς τους υποδεχτήκαμε το ξέρουμε πολύ καλά: ένα τεράστιο ποσοστό εκπορνεύτηκαν, βιάστηκαν, σφάχτηκαν, τους έδωσαν βάλτους, και από αυτούς τους βάλτους κάποιοι έφτιαξαν περιουσίες. Τους έδωσαν τα βαλτοχώρια.
Μόλις πας να κάνεις τη σύγκριση, όλοι λένε “αυτοί οι άνθρωποι ήταν μορφωμένοι”. Όχι, δεν ήταν όλοι μορφωμένοι — όπως και αυτοί που έρχονται τώρα δεν έρχονται να κάνουν ζημιά. Υποφέρουν.
Ναι, κρύβονται και εγκληματίες ανάμεσά τους. Αλλά δεν έχουμε κι εμείς εγκληματίες εδώ;»