Πρώτοι κατέθεσαν ο πατέρας και η μητέρα του 22χρονου φοιτητή Γιώργου Παπάζογλου, αναφερόμενοι στα κενά ασφαλείας στον σιδηρόδρομο, στις συνθήκες της σύγκρουσης, στην πυρόσφαιρα αλλά και στους χειρισμούς που ακολούθησαν την τραγωδία.
Ο Λυσσίμαχος Παπάζογλου έκανε λόγο για σημαντικές παραλείψεις στην ανακριτική διαδικασία και στάθηκε στην αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος. «Οι συγγενείς αναγκάστηκαν να γίνουν ντετέκτιβ», ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας παράλληλα ερωτήματα σχετικά με την απόδοση ευθυνών για την πυρόσφαιρα.
Στη συνέχεια πήρε τον λόγο η Δέσποινα Γκανίδου, η οποία επί περίπου μία ώρα αναφέρθηκε αναλυτικά στις συνθήκες που, όπως υποστήριξε, συνέβαλαν στην τραγωδία.
«Αναγκαστήκαμε εμείς οι συγγενείς να γίνουμε ερευνητές. Δυστυχώς, σε αυτή την προσπάθεια η Πολιτεία ήταν απέναντί μας», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι τα προβλήματα στον ελληνικό σιδηρόδρομο ήταν γνωστά και είχαν καταγραφεί σε προειδοποιητικές επιστολές.
Η μητέρα του Γιώργου Παπάζογλου αναφέρθηκε στις ευθύνες που, κατά την άποψή της, προκύπτουν για τους εμπλεκόμενους, κάνοντας ειδική αναφορά στη μετάταξη και τοποθέτηση του σταθμάρχη, στην απουσία δεύτερου σταθμάρχη, στη μη ολοκλήρωση της σύμβασης 717 και στην έλλειψη εποπτικού ελέγχου.
«Τα δύο τρένα, εν έτει 2023, κινούνταν για 12 ολόκληρα λεπτά σε συγκρουσιακή πορεία και δεν λειτουργούσε κανένα σύστημα ασφαλείας. Έστω και ένα σύστημα να λειτουργούσε, η σύγκρουση θα είχε αποφευχθεί», υποστήριξε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην υπόθεση του «μπαζώματος», καθώς και στα ερωτήματα που έχουν τεθεί σχετικά με την πυρόσφαιρα και τα αίτια της φωτιάς.
«Με το μπάζωμα χάθηκαν πολύτιμα αποδεικτικά στοιχεία», ανέφερε, ενώ μιλώντας για το ηχητικό από την κλήση στο 112, στο οποίο ακούγεται επιβάτης να ζητά βοήθεια, συγκλόνισε με τα λόγια της: «Τι έζησε το παιδί μου τις τελευταίες ώρες; Πόσο βασανίστηκε το παιδί μου;».
Η ίδια χαρακτήρισε τη δικογραφία ελλιπή και υποστήριξε ότι οι καθυστερήσεις και οι παραλείψεις είχαν ως αποτέλεσμα να χαθούν σημαντικά στοιχεία. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην τεχνική έκθεση του Paul Jowett σχετικά με την πυρόσφαιρα και τα έλαια σιλικόνης, εξηγώντας ότι η οικογένεια αποφάσισε να μην την καταθέσει, καθώς τη θεώρησε πρόχειρη και βασισμένη σε λανθασμένα δεδομένα και μεθοδολογία.
Κλείνοντας την κατάθεσή της, ζήτησε από το δικαστήριο να εξετάσει όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, να κλητεύσει τους μάρτυρες που έχει προτείνει η πλευρά της υποστήριξης της κατηγορίας, να διερευνήσει πλήρως τα αίτια της πυρόσφαιρας και της φωτιάς, αλλά και να προχωρήσει στην εξέταση και ταυτοποίηση των οσταρίων.
«Ακόμα και μια τρίχα του παιδιού μου είναι πολύτιμη για μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, απευθυνόμενη στο δικαστήριο: «Είστε η μόνη μας ελπίδα. Η μόνη ελπίδα για αυτό τον τόπο. Για να μην υπάρχουν άλλα Τέμπη. Για να ησυχάσει η ψυχούλα του Γιωργάκη μου και να ησυχάσουμε και εμείς».
Στη συνέχεια κατέθεσαν οι γονείς του Νικήτα Καραθεοδώρου.
Η μητέρα του, Κατερίνα Μαλιόγλου, στάθηκε στα προβλήματα ασφαλείας που, όπως είπε, ήταν γνωστά πριν από το δυστύχημα, καθώς και σε εξώδικα και προειδοποιήσεις που είχαν προηγηθεί.
«Ποιοι υπέγραψαν τη μετάταξη και την τοποθέτηση του σταθμάρχη; Γιατί δεν λειτουργούσε το αυτόματο σύστημα πέδησης; Αφού γνώριζαν για την απουσία συστημάτων ασφαλείας, γιατί επέτρεψαν στα τρένα να κινούνται με υψηλές ταχύτητες;», διερωτήθηκε.
Αναφέρθηκε επίσης στα ερωτήματα που προκάλεσε η πυρόσφαιρα και στην προσπάθεια, όπως υποστήριξε, να αποδοθεί το φαινόμενο στα έλαια σιλικόνης.
Ο πατέρας του Νικήτα, Αθανάσιος Καραθεοδώρου, ο οποίος πριν από τα Τέμπη υπηρετούσε στο Πυροσβεστικό Σώμα, μίλησε για την αδυναμία των γονέων να διαχειριστούν την απώλεια του παιδιού τους.
«Δεν είναι μόνο η οδύνη και η αγανάκτησή μας. Οι κατηγορούμενοι όλοι γνώριζαν τα προβλήματα στον σιδηρόδρομο», ανέφερε, ενώ χαρακτήρισε τον ελληνικό σιδηρόδρομο μια «σάπια αλυσίδα» που οδήγησε στην τραγωδία.
«Μετά το συμβάν δεν ζούμε, επιβιώνουμε. Είμαστε σαν τον Σίσυφο, μόνο που εμείς κουβαλάμε και τη νύχτα αυτόν τον βράχο», είπε, εκφράζοντας την ελπίδα να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.
