Σε έναν άτυπο, παράνομο σταθμό διέλευσης και στάθμευσης εκατοντάδων βαρέων οχημάτων έχουν μετατραπεί εδώ και μήνες, κεντρικοί δρόμοι της πόλης του Πειραιά. Ειδικά στις περιοχές της Ακτής Ξαβερίου, της Ακτής Μιαούλη και του Χατζηκυριακείου, όπου η κατάσταση έχει πλέον ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Φορτηγά που μεταφέρουν υλικά εκσκαφών για λιμενικά έργα στην Πειραϊκή κινούνται καθημερινά μέσα στον αστικό ιστό, καταλαμβάνοντας λεωφορειολωρίδες, πραγματοποιώντας επικίνδυνους ελιγμούς και δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας για κατοίκους, πεζούς και οδηγούς.
Η εικόνα που επικρατεί στην Ακτή Ξαβερίου είναι ενδεικτική μιας «εγκληματικής κανονικότητας». Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση σε σημεία καθημερινής συνάθροισης πολιτών. Φορτηγά παρκάρουν ακριβώς απέναντι από γυμναστήριο Σαλπέας της περιοχής, την ώρα που δεκάδες άνθρωποι εισέρχονται και εξέρχονται, συχνά σε ώρες αιχμής. Την ίδια στιγμή, στην εκκλησία, κατά τις ώρες λειτουργίας, πιστοί —πολλοί εκ των οποίων ηλικιωμένοι— αναγκάζονται να διασχίσουν τον δρόμο ανάμεσα από σταθμευμένα ή εν κινήσει βαρέα οχήματα. Όταν τα φορτηγά ξεκινούν ή πραγματοποιούν ελιγμούς αποχώρησης, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη, καθώς η ορατότητα είναι περιορισμένη και ο χρόνος αντίδρασης ελάχιστος. Ένα λάθος, μια στιγμή απροσεξίας, αρκεί για να μετατραπεί η καθημερινότητα σε τραγωδία. Πεζοί —ανάμεσά τους ηλικιωμένοι και παιδιά— αναγκάζονται να κινούνται ανάμεσα σε ογκώδη οχήματα, ενώ την ίδια στιγμή αστικά λεωφορεία και φορτηγά εμπλέκονται προσπεράσεις μέσα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.
Το πρόβλημα δεν είναι άγνωστο στις αρμόδιες αρχές. Αντιθέτως, υπάρχουν σαφείς περιβαλλοντικοί όροι ΑΕΠΟ 2023 που προβλέπουν ότι η συντριπτική πλειονότητα της μεταφοράς υλικών (έως και 85%) θα πρέπει να γίνεται δια θαλάσσης. Ωστόσο, στην πράξη, η πόλη «πνίγεται» καθημερινά από δεκάδες —αν όχι εκατοντάδες— φορτηγά, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την εφαρμογή και τον έλεγχο αυτών των όρων.
Την ίδια στιγμή, οι περιορισμοί κυκλοφορίας σε βασικούς οδικούς άξονες, όπως ο Κηφισός, φαίνεται να μετατοπίζουν το πρόβλημα μέσα στον αστικό ιστό του Πειραιά. Οι γειτονιές μετατρέπονται σε χώρους αναμονής και στάθμευσης βαρέων οχημάτων, χωρίς καμία πρόβλεψη για την ασφάλεια των κατοίκων.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα συμβεί ένα σοβαρό ατύχημα — αλλά πότε.
Οι κάτοικοι δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: την εφαρμογή της νομιμότητας και την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Ζητούν άμεσο περιορισμό της οδικής μεταφοράς υλικών, αυστηρό έλεγχο της παράνομης στάθμευσης, συνεχή αστυνόμευση και τήρηση των ωραρίων κυκλοφορίας.
Ο Πειραιάς δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως «πίσω αυλή» μεγάλων έργων εις βάρος της ασφάλειας και της ποιότητας ζωής των κατοίκων του. Η ανοχή έχει εξαντληθεί. Η ευθύνη πλέον βαραίνει όλους — και κυρίως εκείνους που οφείλουν να διασφαλίζουν ότι οι νόμοι εφαρμόζονται πριν να είναι αργά.



















